Op 17 December 2010 werd, hoewel de gebedsruimte nog niet af was, de Essalam Moskee in Rotterdam geopend. Het is de grootste moskee van Nederland.
Klik hier om de fotoserie te bekijken…
Op 17 December 2010 werd, hoewel de gebedsruimte nog niet af was, de Essalam Moskee in Rotterdam geopend. Het is de grootste moskee van Nederland.
Klik hier om de fotoserie te bekijken…
Fotografische impressie van een korte trip door zuidwest- en centraal Roemenië. (Klik op bovenstaande foto voor de fotoserie)
Eerst even een alinea voor de toeristen, die nogal eens op deze site terecht komen:
Roemenië zit momenteel in een diep dal door o.m. de crisis, maar het land heeft toeristen veel te bieden. Je moet misschien even wennen maar dan heb je ook wat. Het landschap kan vooral in de Transsylvanische bergketen spectaculair zijn. De wat grotere steden hebben soms een centrum dat een beetje aan Praag zonder de massa’s toeristen doet denken (ik ben nooit in Praag geweest maar dit heb ik van horen zeggen). De dorpen lijken nog steeds minimaal aangetast te zijn door de moderne wereld, vooral in het noorden in Maramureş en Moldavië. Er zijn veel campings die door buitenlanders – niet zelden Hollanders – worden gerund, en hotels zijn over het algemeen netjes en betaalbaar. Het openbaar vervoer (trein en bus) vereist wel wat planning door de rare vertrektijden, maar rijdt stipt op tijd. Toch heb ik in Roemenië altijd weinig toeristen gezien, heel gek eigenlijk. Misschien dat de karige en vaak negatieve berichtgeving in de mainstream media over dit land daar wat mee te maken heeft. Die negatieve berichtgeving door de journalistiek berust deels op waarheid, maar een gemiddelde toerist zal weinig merken van de problemen waarmee de lokale bevolking te kampen heeft. Behalve dan dat de prijzen van levensmiddelen en openbaar vervoer voor Hollandse begrippen extreem laag zijn, dat men op het platteland meer dan eens aan het tijdperk van dictator Ceauseşcu refereert als ware het het verloren gegane Walhalla, en dat je straatarme Roma en Roemeense zwervers tegenkomt, die je om een paar euro, sigaretten of bier vragen.
Gestart in Budapest, om in één ruk met de trein naar Târgu Jiu te rijden. Bij Simeria, het eerste overstappunt in Roemenië was er meteen een probleem. De ticket die de Hongaarse Spoorwegen mij had verkocht bleek naar de smaak van de Roemeense spoorwegbeambte niet geldig te zijn tot Târgu Jiu, waar ik naartoe wilde. En dus moest ik een nieuw ticket kopen en was ik 3 uur op halta Simeria gestrand, een belangrijk spoorwegknooppunt met een groot rangeerterrein.
Op 8 Oktober 2010 protesteerden zo’n 2000 kunstenaars tegen de buitenproportionele bezuinigingsplannen van het toekomstig kabinet Rutte, dat zo’n 20 procent, 180 miljoen euro wil uitsparen over de ruggen van kunstenaars. Zonder dat daarvoor enig overleg met de sector aan vooraf is gegaan. Dit kabinet van neoliberale rekenmeesters ziet enkel en alleen de economische waarde van kunst en cultuur, en gaat voor het gemak maar even voorbij aan de maatschappelijke waarde.
Het protest werd georganiseerd door studenten van het conservatorium in Den Haag en werd gesteund door de vakbond Kiem FNV. Er werd gemusiceerd door Muzikanten van onder meer het Radio Filharmonisch Orkest, Radio Kamer Filharmonie, Groot Omroepkoor en het Metropole Orkest. De politici Jetta Klijnsma, Boris van der Ham, en Emile Roemer hielden ieder een korte weinig bevlogen toespraak, die geheel in het niet vielen bij het betoog van Johan Fretz.
De demonstratie verliep de hele dag rustig en er waren geen problemen met de politie op het Malieveld. Na afloop splitste, tegen de adviezen van de organisatie in, een klein groepje zich af en ging richting binnenhof om daar hun stem te laten horen en wat muziek te maken. Dat werd een beetje ingegeven door frustratie over het feit dat de demonstratie door de autoriteiten was ‘weggestopt’ op een modderig hoekje van het Malieveld, op die manier bereik je weinig publiek natuurlijk. Deze mensen zijn door bereden politie het binnenhof af gestuurd. Daarbij is 1 persoon die z’n middelvinger opstak gearresteerd.
Uitgerekend dat laatste halfuur werd nu juist door het NOS-journaal vet uitvergroot, zodat de indruk werd gewekt alsof de kunstenaars relschoppers zouden zijn. De NOS, of welke nieuwszender dan ook, heeft bovendien gefaald om verslag van te doen van de speech van Fretz, die echter wel een hot topic op internet werd.
De Cortorari in Roemenië zijn een afdeling van de Roma die zich bezighouden met het ambachtelijk slaan van koper. Hun naam is afgeleid van het Roemeense “Cort” wat “tent” betekent, en daaruit is hun verleden als nomaden nog af te leiden. Het koperslagers-ambacht hebben zij overgenomen van de Căldărari of Kalderash. De Cortorari staan ‘s zomers langs de kant van de autoweg hun handelswaar te verkopen. Die bestaat voornamelijk uit “Cazane de Ţuica”, alcohol-destileerapparaten om Roemeense pruimenbrandewijn mee te maken, een favoriete hobby van de plattelandsbevolking, en nog helemaal legaal ook binnen de EU. Verder verkopen ze nog wat kleine prullen als koffiekannetjes, voor de spaarzame toeristen die eens in de zoveel tijd langsrijden.
Voordat ik aan de trip naar Roemenië begon werd mij verteld dat deze lui nogal onvriendelijk konden zijn, en zelfs een beetje gevaarlijk, want bij andere Roma staan ze bekend als vechtersbazen. Gelukkig viel dat tijdens mijn bezoekjes aan hun wijkje in Brateiu, een dorpje met 3000 inwoners in midden Roemenië, reuze mee allemaal. Op de kleuter na dan, die mij “vaffanculo” (Italiaans voor “lazer op”) toe bleef roepen. Ik werd bij hen thuis uitgenodigd en getrakteerd op wijn en aarbeienlikeur, en verschrikkelijk vet varkensvlees op brood. Ter ere van een “nunta” ofwel bruiloft, maar een bruid of bruidegom heb ik nergens gezien.
Als je voor het eerst Brateiu binnenloopt is het een beetje alsof je in het wilde westen, of bij een of andere sekte beland bent, de meesten kleden zich nog behoorlijk traditioneel, de mannen (ook de kinderen) dragen vrijwel zonder uitzondering een zwarte sombrero, de vrouwen overwegend rode kleding. Rond hun 50ste jaar laten de mannen hun baard staan, op de ZZ-Top manier zeg maar. Die baarden houden ze goed bij. Overal zie je van die types op straat lopen, een wereld in een wereld, heel bijzonder.