Dit is de preview / trailer van mijn impressie van 23 minuten over traditionele winterse feesten in het noorden van Roemenië. De film wordt op 31 Januari op de veertigste editie van het Internationaal Film Festival Rotterdam (IFFR) vertoond als onderdeel Teatro Cinematico in het RO Theater (klik hier voor de locatie). Het filmprogramma met films van Europese filmmakers loopt van 20:00 tot 22:00. Welke films er verder gedraaid worden weet ik momenteel nog niet, maar het zal ongetwijfeld de moeite waard zijn. De toegang is gratis.

Wat korte achtergrondinfo bij de beelden: In noord Roemenië zijn oude volkstradities nog steeds in zwang bij de plattelandsbevolking. Rond Kerst, Nieuwjaar, en Driekoningen, houdt men zich bezig met de “Datinilor de Iarna” ofwel “Winterse Tradities”. Het is een aaneenschakeling van feesten en vieringen vanaf 20 December tot en met 7 Januari.

In Sighetul Marmaţiei, op 1 km afstand van de grens met de Oekraine wordt jaarlijks op de dag na Kerstmis een grote optocht gehouden. Volksdansgroepen uit heel Maramureş, Bucovina en Moldavië nemen deel aan de optocht en veel deelnemers lopen in merkwaardige kostuums van dierenvellen, en dragen demonenmaskers.

Met dank aan Jup de Heer, Lucho Alarcon Diaz en Teatro Cinematico.

(De film is eerder vertond op Kus & Sloop, met dank aan Zoe Daniela Cochia & JM Leupen)

The New Earth Group plays “Koh tao Now”

Klik hier om het filmpje te bekijken…

De Nieuwjaarsduik in Rockanje.

Klik hier om de fotoreportage te bekijken…

Op 17 December 2010 werd, hoewel de gebedsruimte nog niet af was, de Essalam Moskee in Rotterdam geopend. Het is de grootste moskee van Nederland.

Klik hier om de fotoserie te bekijken…

Fotografische impressie van een korte trip door zuidwest- en centraal Roemenië. (Klik op bovenstaande foto voor de fotoserie)

Eerst even een alinea voor de toeristen, die nogal eens op deze site terecht komen:

Roemenië zit momenteel in een diep dal door o.m. de crisis, maar het land heeft toeristen veel te bieden. Je moet misschien even wennen maar dan heb je ook wat. Het landschap kan vooral in de Transsylvanische bergketen spectaculair zijn. De wat grotere steden hebben soms een centrum dat een beetje aan Praag zonder de massa’s toeristen doet denken (ik ben nooit in Praag geweest maar dit heb ik van horen zeggen). De dorpen lijken nog steeds minimaal aangetast te zijn door de moderne wereld, vooral in het noorden in Maramureş en Moldavië. Er zijn veel campings die door buitenlanders – niet zelden Hollanders – worden gerund, en hotels zijn over het algemeen netjes en betaalbaar. Het openbaar vervoer (trein en bus) vereist wel wat planning door de rare vertrektijden, maar rijdt stipt op tijd. Toch heb ik in Roemenië altijd weinig toeristen gezien, heel gek eigenlijk. Misschien dat de karige en vaak negatieve berichtgeving in de mainstream media over dit land daar wat mee te maken heeft. Die negatieve berichtgeving door de journalistiek berust deels op waarheid, maar een gemiddelde toerist zal weinig merken van de problemen waarmee de lokale bevolking te kampen heeft. Behalve dan dat de prijzen van levensmiddelen en openbaar vervoer voor Hollandse begrippen extreem laag zijn, dat men op het platteland meer dan eens aan het tijdperk van dictator Ceauseşcu refereert als ware het het verloren gegane Walhalla, en dat je straatarme Roma en Roemeense zwervers tegenkomt, die je om een paar euro, sigaretten of bier vragen.

Gestart in Budapest, om in één ruk met de trein naar Târgu Jiu te rijden. Bij Simeria, het eerste overstappunt in Roemenië was er meteen een probleem. De ticket die de Hongaarse Spoorwegen mij had verkocht bleek naar de smaak van de Roemeense spoorwegbeambte niet geldig te zijn tot Târgu Jiu, waar ik naartoe wilde. En dus moest ik een nieuw ticket kopen en was ik 3 uur op halta Simeria gestrand, een belangrijk spoorwegknooppunt met een groot rangeerterrein.

Click here to read the full blog post…