Straatfoto’s uit Boekarest, Cluj-Napoca, Timişoara, Skopje, en Belgrado.
Bucureşti, Cluj-Napoca, Timişoara, Ckoпje, Бeoгpaд.
Klik hier om de fotoserie te bekijken…
Sinds begin 2007 is Roemenië een kersvers lid van de Europese Unie, en heeft nog de twijfelachtige eer als meest corrupte land van de EU te boek te staan. De financiële injecties door de EU die daarmee gepaard gaan (32 biljoen euro over 7 jaar), lijken voornamelijk de steden ten goede te komen, die in het centrum redelijk cosmopolitisch aandoen. Het kapitalisme rukt zichtbaar op: grote reclame billboards, dure auto’s en goed geklede yuppen zijn geen uitzondering meer in het straatbeeld van de grote steden, die daardoor steeds meer op de doorsnee Europese stad gaan lijken, en steeds minder aan het communistische verleden doen herinneren. Het centrum van Cluj en Timişoara misstaan zelfs niet op de toeristenagenda, met veel barokke architectuur, gekleurde gevels en ‘fin de siecle’ achterafstraatjes. Er wordt veel verbouwd en gerenoveerd, en er zijn inmiddels toeristen-informatiebureau’s, bemand met overdonderend vriendelijk personeel, een relatieve zeldzaamheid in Roemenië. Je wordt hier door spoorwegpersoneel, busschauffeurs, ticketverkopers etc. namelijk nogal eens behandeld alsof ze je liever zien gaan dan komen, zeg maar gerust behandeld als stront…
Ondanks alle renovaties en cosmetische ingrepen ben je hier echter nooit ver van de armoede verwijderd. De hal van het treinstation van Timişoara wordt permanent bewoond door een klein legertje bedelaars, junks, gehandicapten en ouden van dagen. Buiten de stadscentra en de toekomstige toeristische hotspots is het weer het zelfde liedje als in de rest van Roemenië: armoedige buitenwijken met onaantrekkelijke grauwe communistische flats, vooral in Boekarest, dat de pech had dat de historische wijk bijna geheel met de grond gelijk moest worden gemaakt om plaats te maken voor het kolossale paleis van de analfabete dictator Ceauceşcu. De flats blijken van binnen niet al te groot, zoals ik heb kunnen constateren in Boekarest in de flat van Nicolae Voce, de zanger van Mahala Rai Banda, een zigeunerband van wereldfaam, die samen met zijn vrouw en kind in een flat woont met een woonkamer van slechts twee bij drie meter, een kleine keuken, één slaapkamertje en een minibadkamer. Amper ruimte om je kont te keren dus…
Skopje, in Macedonië, verdient een prijs als lelijkste hoofdstad van Europa, met, wat mij betreft, het lelijkste hoofdstedelijke treinstation van Europa. Wie een nog lelijker hoofdstedelijk treinstation kent dan dat van Skopje mag het mij vertellen. Eigenlijk is het zo lelijk dat het daardoor weer mooi wordt. Boven, op de perrons staan een aantal grote betonnen structuren, waarvan de functie mij onduidelijk is, maar die het station een wat science-fiction achtig aanzien geven, evenals beneden bij de centrale ingang, waar een woud van grote grijze betonnen steunberen het zicht domineert. In de centrale hal bevind zich enkel een kaartverkoopbalie en een kiosk met een klein assortiment aan versnaperingen, net genoeg om te kunnen overleven tijdens een niet al te lange treinreis. Ook de kale gangen met koude TL-verlichting en geen enkele poster of reclame aan de geelbruine muren, en de ultiem smerige hurktoiletten die worden bewaakt door een vriendelijk-achterlijke toiletbeheerder waarbij je voor enkele dinars enkele zorgzaam gevouwen velletjes WC-papier kunt kopen, doen vermoeden dat dit station enkel en alleen bedoeld is als een plek om op de trein te stappen…
Plaats een reactie